Patrzę na nich i pytam siebie…

Patrzę na nich i pytam siebie: co im każe rzucić dom, dzieci, gospodarstwo, zarobek, zawsze pewną miskę kartofli, łóżko i pierzynę i iść mil kilkadziesiąt o suchym chlebie, sypiać po drogach, znosić trudy niewypowiedziane życia koczowniczego?… Cóż to jest za siła, która ich porywa z gniazda i rzuca w różnorodny, taki sam tłum i wlecze i odprowadza?…
„Pielgrzymka do Jasnej Góry”
Władysław St. Reymont

Już dwadzieścia cztery lata minęło od wznowienia Praskiej Pielgrzymki Pieszej na Jasną Górę z Warszawy-Pragi, która po raz pierwszy wyruszyła w 1657 roku. Czyli w następnym roku po ślubach naszego polskiego króla Jana Kazimierza obierającego Najświętszą Maryję Pannę Królową Polski. Pielgrzymka wyruszała z kościowa we wsi Kamion (obecnie Kościół Konkatedralny Matki Bożej Zwycięskiej na Kamionku) w różnych terminach i na różne Uroczystości i Święta. Tak było bez przerwy do roku 1917, w którym to roku Pielgrzymka nie dotarła do Częstochowy ze względu na działania I wojny światowej (front) pod Piotrkowem Trybunalskim. Odtąd pielgrzymka nie wyruszała z Pragi. Została dopiero wznowiona przez Pomocników Maryi Matki kościoła w roku 1983 dzięki staraniom Ks. Józefa Buchajewicza i Pana Tadeusza Popończyka. Ponieważ nie minęło 100 lat od ostatniej (przed przerwą) pielgrzymki do 1983 roku, weszła ona do tradycji pod nazwą Praska Pielgrzymka Piesza na Jasną Górę z Warszawy-Pragi i przyjęła termin od 16 sierpnia (po powrocie Pielgrzymki Ojców Paulinów) ze względu na prace zawodowe Pątników (urlopy, czas wakacji, itp.) i ze względu na Święto Patronalne Pomocników Maryi Matki Kościoła (26 sierpnia) Matki Bożej Jasnogórskiej. Tak więc Pątnicy Praskiej Pielgrzymki Pieszej śpieszą na Imieniny Matki Bożej Częstochowskiej z Kościoła Matki Bożej Zwycięskiej w Warszawie na Jasną Górę Zwycięstwa.

Szczęść Boże wszystkim Pątnikom i przyszłym Pielgrzymom
Ks. Józef Buchajewicz